Οι ομάδες παίρνουν κακές αποφάσεις υπό πίεση γιατί το άγχος διαλύει την κοινή επίγνωση της κατάστασης, υπερφορτώνει τη σκέψη και οδηγεί σε ενέργειες χωρίς πραγματική κατανόηση.
Το πρόβλημα σπάνια είναι οι ικανότητες. Είναι η απουσία ενός λειτουργικού Decision Layer. Του νοητικού χώρου όπου η πληροφορία μετατρέπεται σε κοινή κατανόηση και αντίληψη πριν γίνει απόφαση.
Γιατί οι ομάδες αποτυγχάνουν υπό πίεση;
Οι ομάδες δεν αποτυγχάνουν επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν. Αποτυγχάνουν επειδή, υπό πίεση, δεν βλέπουν την ίδια εικόνα.
Όταν η πίεση αυξάνεται, η σκέψη γίνεται πιο στενή. Οι άνθρωποι βασίζονται σε ό,τι γνωρίζουν καλύτερα, ό,τι ελέγχουν ή ό,τι τους εκθέτει λιγότερο. Σε μια ομάδα ηγετών, αυτό δημιουργεί ένα επικίνδυνο φαινόμενο. Όλοι μιλούν, αλλά κανείς δεν συνθέτει.
Έτσι εξηγείται γιατί ομάδες έμπειρων στελεχών μπορούν να καταλήξουν σε λάθος αποφάσεις με απόλυτη σιγουριά. Δεν υπάρχει σύγχυση. Υπάρχει ψευδής βεβαιότητα.
Πώς επηρεάζει το άγχος τις αποφάσεις των ομάδων;
Δεν έχει να κάνει με την αλλοίωση της λογικής. Χαλάει πρώτα την αντίληψη.
Σε ατομικό επίπεδο, το στρες μειώνει τη συγκέντρωση και εξαντλεί γρήγορα τη νοητική ενέργεια. Σε ομαδικό επίπεδο, το πρόβλημα πολλαπλασιάζεται. Κάθε μέλος βλέπει ένα κομμάτι της πραγματικότητας, αλλά υπό πίεση αυτά τα κομμάτια δεν ενώνονται.
Αντί για ουσιαστικό διάλογο, οι ομάδες καταφεύγουν
- στη γρήγορη συμφωνία
- στη δύναμη της ιεραρχίας
- στη φωνή που ακούγεται πιο σίγουρη
Έτσι λειτουργεί η λήψη αποφάσεων σε συνθήκες πίεσης. Όχι με λάθος σκέψη, αλλά με ελλιπή κατανόηση.
Γιατί έξυπνες ομάδες δεν βλέπουν τα προειδοποιητικά σημάδια;
Επειδή τα προειδοποιητικά σημάδια δεν εμφανίζονται ποτέ ως σαφή προβλήματα.
Εμφανίζονται ως μικρές αποκλίσεις, ασυνέπειες, ή ενοχλητικές λεπτομέρειες. Υπό πίεση, αυτά μοιάζουν με θόρυβο. Οι ομάδες προτιμούν να (αντι)δράσουν παρά να σταθούν και να ερμηνεύσουν.
Εδώ καταρρέει το Decision Layer. Ο χώρος ανάμεσα στην πληροφορία και την απόφαση, όπου η ομάδα θα έπρεπε να συμφωνήσει στο τι πραγματικά συμβαίνει.
Χωρίς αυτό το επίπεδο, οι αποφάσεις δεν είναι συλλογικές. Είναι παράλληλες.
Πώς μοιάζει μια κακή απόφαση υπό πίεση στην πράξη;
Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα.
Μια διοικητική ομάδα βλέπει πτώση στην απόδοση. Τα δεδομένα είναι αντικρουόμενα. Οι πωλήσεις κατηγορούν το προϊόν. Το προϊόν κατηγορεί τις διαδικασίες. Οι διαδικασίες κατηγορούν την αγορά.
Ο χρόνος πιέζει. Ο CEO ζητά άμεση λύση. Η ομάδα συμφωνεί γρήγορα σε αναδιοργάνωση.
Έξι μήνες μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Το πραγματικό πρόβλημα, η απουσία ουσιαστικής ανατροφοδότησης από τους πελάτες, υπήρχε από την αρχή, αλλά δεν μπήκε ποτέ στο κέντρο της συζήτησης.
Όχι επειδή κανείς δεν το ήξερε. Αλλά επειδή κανείς δεν το συνέδεσε.
Πώς μπορούν οι ηγετικές ομάδες να αποφασίζουν καλύτερα υπό πίεση;
Η καλύτερη λήψη αποφάσεων υπό πίεση δεν ξεκινά από πιο γρήγορες διαδικασίες. Ξεκινά από καλύτερη σκέψη.
Οι ομάδες που αντέχουν στην πίεση
- επιβραδύνουν την κατανόηση πριν επιταχύνουν τη δράση
- κάνουν τις υποθέσεις τους ορατές
- διαχωρίζουν τη φάση της κατανόησης από τη φάση της απόφασης
- καλλιεργούν κοινή αντίληψη της κατάστασης
Αντιμετωπίζουν την κοινή νοητική εικόνα ως ηγετική ικανότητα, όχι ως κάτι που θα προκύψει μόνο του.
Διάβασε επίσης: Γιατί τα Meetings Δημιουργούν Ευθυγράμμιση αλλά Όχι Σαφήνεια
Τελικά, το ερώτημα δεν είναι αν η ομάδα σας μπορεί να πάρει γρήγορες αποφάσεις.
Το ερώτημα είναι αν, υπό πίεση, αποφασίζετε όλοι με βάση την ίδια πραγματικότητα.
Εκεί κρίνεται η ηγεσία.
